Αν εξαιρέσουμε το παιχνίδι της πρεμιέρας απέναντι στον Εθνικό Άχνας στο Δασάκι, όπου η Ομόνοια παρουσιάστηκε ανέτοιμη και γνώρισε την ήττα, η εικόνα της στη συνέχεια απέναντι στις ομάδες από την 7η θέση και κάτω ήταν ξεκάθαρα κυριαρχική και –το κυριότερο– απολύτως αλάνθαστη.
Το σύνολο του Χένινγκ Μπεργκ αντέδρασε άμεσα και με πειστικό τρόπο, δείχνοντας συνέπεια, σοβαρότητα και υψηλό επίπεδο αποτελεσματικότητας απέναντι στις ομάδες του δεύτερου γκρουπ. Από εκείνο το πρώτο «στραβοπάτημα» και μετά, η Ομόνοια μέτρησε μόνο νίκες, ανεξαρτήτως έδρας, επιβεβαιώνοντας ότι το αποτέλεσμα της πρεμιέρας αποτέλεσε παρένθεση και όχι κανόνα.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι «πράσινοι» δεν περιορίστηκαν απλώς στο τρίποντο, αλλά επέβαλαν πλήρως την ανωτερότητά τους. Τα εμφατικά 5-0 απέναντι σε ΑΕΛ και Ανόρθωση, οι καθαρές εκτός έδρας νίκες με 3-0 επί Ακρίτα και Ολυμπιακού, αλλά και το 0-4 ξανά απέναντι στον Ακρίτα, αναδεικνύουν τη διαφορά ποιότητας και βάθους στο ρόστερ. Παράλληλα, οι «επαγγελματικές» νίκες με 0-2 επί της ΑΕΛ και 2-0 απέναντι στην Ανόρθωση δείχνουν μια ομάδα που ξέρει πότε να ανεβάζει ρυθμό και πότε να διαχειρίζεται το παιχνίδι με ωριμότητα.
Η μοναδική αναμέτρηση όπου η Ομόνοια δυσκολεύτηκε ουσιαστικά ήταν αυτή με την ΕΝΥ, ωστόσο ακόμη και εκεί βρήκε τον τρόπο να πάρει το ζητούμενο, δείχνοντας χαρακτήρα και πνευματική ανθεκτικότητα – στοιχεία απαραίτητα σε ομάδες που στοχεύουν ψηλά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η πειστική «απάντηση» στον Εθνικό Άχνας, με το επιβλητικό 4-0 στη Λευκωσία, που επιβεβαίωσε πως η ήττα της πρεμιέρας δεν επηρέασε την πορεία και τη νοοτροπία της ομάδας.
Συνολικά, η εικόνα που προκύπτει είναι ξεκάθαρη: μετά την πρώτη απώλεια στο Δασάκι, η Ομόνοια ήταν απόλυτη και αλάνθαστη απέναντι στις ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας. Και αυτό δεν είναι απλώς ένα θετικό στατιστικό. Είναι σημάδι τίτλου. Διότι τα πρωταθλήματα δεν κερδίζονται μόνο στα ντέρμπι, αλλά κυρίως στα παιχνίδια όπου οφείλεις να επιβεβαιώνεις την ανωτερότητά σου. Σε αυτόν τον τομέα, η Ομόνοια δείχνει μέχρι στιγμής ότι διαθέτει όλα τα φόντα και τη νοοτροπία μιας ομάδας που μπορεί να φτάσει μέχρι το τέλος και να διεκδικήσει σοβαρά το πρωτάθλημα.
