Η χθεσινή ήττα από τον Αποέλ (1-0) δεν μπορεί και δεν πρέπει να κρυφτεί πίσω από εφησυχασμούς.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ έδωσε δικαιώματα στον «αιώνιο» που δεν συγχωρεί, και το πλήρωσε στο 81’, δεχόμενη γκολ από στατική φάση ύστερα από μια αλληλουχία αβίαστων λαθών και στιγμιαίας απώλειας συγκέντρωσης. Σε τέτοια παιχνίδια, οι λεπτομέρειες είναι τίτλοι – και οι λεπτομέρειες δεν ήταν με το μέρος μας.
Η ομάδα μπήκε νευρικά στο πρώτο ημίχρονο, χωρίς καθαρό μυαλό και με παθητική επιθετική παρουσία. Ακόμη κι όταν ανέβασε ρυθμό, έλειψε η καθαρή τελική απόφαση: είτε οι προσπάθειες δεν βρήκαν στόχο είτε δεν είχαν την απαιτούμενη ποιότητα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η αναποτελεσματικότητα μάς στοιχίζει – και όταν απέναντί σου έχεις έναν αντίπαλο με εμπειρία σε ντέρμπι, το πληρώνεις.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλεί το βαθύ ροτέισιον. Είναι η δεύτερη φορά που επιλέγεται τόσο εκτεταμένη αναδιάταξη – η πρώτη ήταν απέναντι στον Εθνικός Άχνας – και για δεύτερη φορά η ομάδα γνώρισε την ήττα. Η σύμπτωση δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι αλλαγές, αντί να ενισχύσουν τη φρεσκάδα και την ένταση, φάνηκε πως επηρέασαν την ισορροπία και τη συνοχή, ειδικά σε ένα παιχνίδι υψηλής έντασης και απαιτήσεων. Σε ντέρμπι τίτλου, η αυτοπεποίθηση και οι αυτοματισμοί δεν είναι πολυτέλεια· είναι προϋπόθεση.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει μηδενισμό. Όλοι κάνουν λάθη – παίκτες, προπονητές, διοικήσεις. Καμία ομάδα δεν μπορεί να κερδίζει συνεχώς. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μαθηματική εξίσωση, είναι διαχείριση ρυθμού, ψυχολογίας και στιγμών. Ακόμη και οι πιο σταθερές ομάδες θα σκοντάψουν. Το ζήτημα είναι αν θα διδαχθούν από το στραβοπάτημα.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία: η συνολική εικόνα της σεζόν παραμένει εξαιρετικά θετική. Η ΟΜΟΝΟΙΑ είναι πρώτη με έξι βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο – προβάδισμα που κατακτήθηκε με συνέπεια, ποιότητα και διάρκεια. Αυτό το κεφάλαιο δεν εξανεμίζεται από ένα αποτέλεσμα. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει ότι υπάρχει υπόβαθρο για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα χωρίς πανικό.
Ωστόσο, μπαίνουμε στην τελική ευθεία. Τώρα δεν υπάρχουν περιθώρια για χαλάρωση. Η συγκέντρωση πρέπει να αυξηθεί, τα «εύκολα» λάθη να εκλείψουν και οι αποφάσεις – αγωνιστικές και τεχνικές – να υπηρετούν τη σταθερότητα και όχι το ρίσκο χωρίς αντίκρισμα. Τα μικρά δικαιώματα που δώσαμε χθες, αύριο μπορεί να κοστίσουν πολύ περισσότερο.
Η πρώτη θέση δεν είναι τρόπαιο· είναι ευθύνη. Και η ΟΜΟΝΟΙΑ έχει την ποιότητα και τον χαρακτήρα να την υπερασπιστεί. Αρκεί να θυμηθεί ότι στα ντέρμπι – και ιδίως στην τελική ευθεία – δεν αρκεί να είσαι καλός. Πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος, πειθαρχημένος και αποτελεσματικός.
