Τι μήνυμα επιχείρησε να στείλει η οπαδική κερκίδα της Πάφος FC στον χθεσινό αγώνα με την ΟΜΟΝΟΙΑ;
Τι γύρευαν όλες εκείνες οι ελληνικές σημαίες στο γήπεδο; Και εκείνο το τεράστιο πανό με το «Ζήτω το Έθνος» πού ακριβώς «κολλούσε» με τη λογική και το πνεύμα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα; Μήπως κάποιοι μπέρδεψαν την κερκίδα με προεκλογική συγκέντρωση του ΕΛΑΜ; Και, κυρίως, εκφράζει αυτή η εικόνα το σύνολο των οπαδών της ομάδας ή πρόκειται για την προβολή μιας θορυβώδους μειοψηφίας; Και ο Λομάκιν, ως ιδιοκτήτης και πρόσωπο που καθορίζει το προφίλ του συλλόγου, τι έχει να πει για όλα αυτά;
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς άβολη· είναι προβληματική. Διότι αλλοιώνει τον ίδιο τον χαρακτήρα του αθλητισμού. Το γήπεδο δεν είναι χώρος ιδεολογικής επίδειξης, ούτε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι –ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι– χώρος όπου συγκρούονται ομάδες, τακτικές, ποδοσφαιρικές φιλοσοφίες. Όχι σύμβολα, ιδεολογίες και εθνικιστικά φορτία.
Και για να μην υπάρχει καμία υπόνοια επιλεκτικής ευαισθησίας, ας το ξεκαθαρίσουμε: εξίσου απαράδεκτη είναι και η επιμονή μιας μικρής –ευτυχώς– μερίδας οπαδών της Ομόνοιας να μετατρέπουν την κερκίδα σε ιδεολογικό καμβά, κουβαλώντας πορτρέτα του Τσε και σημαίες της ΕΣΣΔ. Το πρόβλημα δεν είναι η κατεύθυνση της ιδεολογίας. Είναι η ίδια η μεταφορά της στο γήπεδο.
Ας το πούμε καθαρά: ο καθένας έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να πιστεύει σε όποια ιδεολογία, κόμμα ή Θεό επιλέγει. Αυτό είναι θεμέλιο της δημοκρατίας. Όμως το γήπεδο δεν είναι εικονοστάσι. Δεν είναι χώρος επίδειξης πίστης – πολιτικής, ιδεολογικής ή οποιασδήποτε άλλης. Υπάρχουν άλλοι χώροι για αυτά: πολιτικές συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, κομματικά συνέδρια.
Αν δεν μπουν σαφή όρια, το πρόβλημα θα διογκωθεί. Και τότε δεν θα μιλάμε απλώς για κακή αισθητική, αλλά για αλλοίωση της ίδιας της αθλητικής κουλτούρας. Γι’ αυτό η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τους οπαδούς. Βαραίνει τις διοικήσεις, που οφείλουν να προστατεύσουν το προφίλ των συλλόγων τους. Βαραίνει και την ΚΟΠ που δεν μπορεί να παρακολουθεί παθητικά τέτοια φαινόμενα.
Και ναι, όσοι επιμένουν να μην κατανοούν τα αυτονόητα, θα πρέπει –επιτέλους– να αντιμετωπίσουν και τις συνέπειες. Γιατί διαφορετικά, το γήπεδο θα πάψει να είναι αυτό που πρέπει να είναι: ένας χώρος αθλητισμού. Και θα μετατραπεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το ποδόσφαιρο.
Γ.Π.
