Μπορεί να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο της κριτικής. Μπορεί σχεδόν κάθε σημαντική του απόφαση να προκαλεί αντιδράσεις, ερωτήματα και έντονες συζητήσεις. Μπορεί να ακούγονται φωνές από σωματεία, παράγοντες και φιλάθλους που ζητούν εξηγήσεις ή ακόμα και αλλαγές.
Στην πράξη όμως, για τον Αριστοτέλη Βρυωνίδη δεν φαίνεται να αλλάζει απολύτως τίποτα.
Για ακόμη μία φορά, το όνομά του συζητείται έντονα, οι αποφάσεις του γίνονται αντικείμενο δημόσιου διαλόγου και οι προβληματισμοί γύρω από τη λειτουργία των δικαστικών σωμάτων της ΚΟΠ επανέρχονται στο προσκήνιο. Ωστόσο, όταν έρχεται η ώρα των ουσιαστικών αποφάσεων, το σκηνικό παραμένει ακριβώς το ίδιο.
Ούτε κυρώσεις, ούτε αλλαγές, ούτε οποιαδήποτε ένδειξη ότι η έντονη αμφισβήτηση επηρεάζει τη θέση ή τον ρόλο του. Αντιθέτως, ο Αθλητικός Δικαστής εξακολουθεί να λειτουργεί με την ίδια ισχύ και τις ίδιες αρμοδιότητες, δείχνοντας πως διαθέτει ισχυρά ερείσματα στα ενδότερα της Ομοσπονδίας.
Το έργο επαναλαμβάνεται σχεδόν μονότονα. Κάποια απόφαση προκαλεί αντιδράσεις, ξεσπά δημόσια συζήτηση, εκφράζονται παράπονα και αμφιβολίες, όμως λίγες ημέρες αργότερα το θέμα ξεθωριάζει χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μέχρι την επόμενη αμφιλεγόμενη απόφαση, όταν ο κύκλος θα αρχίσει ξανά από την αρχή.
Με λίγα λόγια, παρά τον θόρυβο που δημιουργείται κάθε τόσο γύρω από το πρόσωπό του, η πραγματικότητα δείχνει πως για τον Αριστοτέλη Βρυωνίδη ισχύει απόλυτα η λαϊκή έκφραση: ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Οι αντιδράσεις έρχονται και φεύγουν, όμως η θέση του παραμένει ακλόνητη και η επιρροή του εντός της ΚΟΠ δεν φαίνεται να επηρεάζεται στο ελάχιστο.
