Αν εξαιρέσουμε το παιχνίδι της πρεμιέρας απέναντι στον Εθνικό Άχνας, όπου η Ομόνοια παρουσιάστηκε ανέτοιμη και γνώρισε την ήττα, η εικόνα της στη συνέχεια απέναντι στις ομάδες του κάτω διαζώματος ήταν ξεκάθαρα κυριαρχική.
Το σύνολο του Χένινγκ Μπεργκ έδειξε συνέπεια, σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα απέναντι στις ομάδες του δεύτερου γκρουπ, καταφέρνοντας να τις κερδίσει όλες, ανεξαρτήτως έδρας. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, οι «πράσινοι» δεν περιορίστηκαν απλώς στη νίκη, αλλά πέτυχαν ευρείες επικρατήσεις, επιβεβαιώνοντας τη διαφορά ποιότητας και βάθους στο ρόστερ.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα εμφατικά 5-0 απέναντι σε ΑΕΛ και Ανόρθωση, αλλά και οι καθαρές νίκες με 3-0 επί Ακρίτα και Ολυμπιακού εκτός έδρας. Η μοναδική αναμέτρηση όπου η Ομόνοια δυσκολεύτηκε ουσιαστικά ήταν αυτή με την ΕΝΥ, ωστόσο ακόμη και εκεί κατάφερε να πάρει το ζητούμενο, δείχνοντας χαρακτήρα και ικανότητα διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι, μετά την ήττα της πρεμιέρας, η Ομόνοια «απάντησε» στον Εθνικό με πειστικό τρόπο, συντρίβοντάς τον με 4-0 στη Λευκωσία, επιβεβαιώνοντας ότι εκείνο το αποτέλεσμα ήταν περισσότερο παρένθεση παρά κανόνας.
Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν πως η Ομόνοια, όταν αντιμετωπίζει ομάδες χαμηλότερης δυναμικότητας, έχει τον τρόπο να επιβάλλεται, είτε μέσω έντονου ρυθμού και πίεσης είτε μέσω αποτελεσματικής διαχείρισης του παιχνιδιού. Ένα στοιχείο που αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί και να διεκδικεί τους στόχους της μέχρι τέλους.
