Φέτος, ο Χένινγκ Μπεργκ δείχνει αποφασισμένος να τα κάνει όλα. Και όχι με έναν μονοδιάστατο τρόπο, αλλά μέσα από μια προσέγγιση που διαφοροποιείται ξεκάθαρα σε σχέση με προηγούμενες σεζόν.
Ο Νορβηγός προπονητής της Ομόνοιας παρουσιάζεται πιο ευέλικτος, πιο διαβασμένος και ,κυρίως, πιο απρόβλεπτος στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τα παιχνίδια.
Η Ομόνοια κερδίζει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Κερδίζει εύκολα μεγάλους αντιπάλους, όταν της το επιτρέπουν οι συνθήκες. Κερδίζει δύσκολα παιχνίδια, ακόμη κι όταν η απόδοση δεν είναι στο επιθυμητό επίπεδο. Παίρνει νίκες με επιθετική ορμή και έντονο ρυθμό, αλλά και νίκες με καθαρά αμυντικό προσανατολισμό, με διαχείριση και υπομονή. Παίρνει αποτελέσματα με πολλές αλλαγές στο αρχικό σχήμα, αλλά και με το «μισό μηδέν», όταν το παιχνίδι το απαιτεί.
Ο κοινός παρονομαστής σε όλα αυτά δεν είναι άλλος από την απόλυτη προσήλωση στο πλάνο, την πνευματική συγκέντρωση και –φυσικά– την ποιότητα και το βάθος που υπάρχει σε όλες τις γραμμές. Ο Μπεργκ δεν διστάζει να προσαρμόσει το πλάνο του στον αντίπαλο και στις ανάγκες της κάθε αναμέτρησης, δείχνοντας ότι έχει ξεφύγει από στεγανά και προβλέψιμες συνταγές.
Αυτή η αγωνιστική ευελιξία κρατά την Ομόνοια σταθερά στην κορυφή του πρωταθλήματος, ζωντανή στη διεκδίκηση του Κυπέλλου και παρούσα στα νοκ-άουτ του Conference League. Και δεν είναι σύμπτωση. Είναι αποτέλεσμα δουλειάς, σωστής διαχείρισης και ενός προπονητή που φέτος μοιάζει πιο ώριμος από ποτέ.
Σε μια σεζόν με συνεχείς απαιτήσεις και υψηλό βαθμό δυσκολίας, ο Χένινγκ Μπεργκ δείχνει ότι δεν κυνηγά απλώς τις νίκες. Κυνηγά την πληρότητα. Και μέχρι στιγμής, την βρίσκει.
