Η ήττα από τον αιώνιο αντίπαλο πονά. Κάθε ντέρμπι με το Αποελ έχει το δικό του βάρος, τη δική του ένταση, και είναι λογικό να γεννά συζητήσεις.
Το ροτέισιον του Χένινγκ Μπεργκ αποτέλεσε το βασικό σημείο κριτικής μετά το παιχνίδι της Κυριακής και, ναι, μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ενδεχομένως η διαχείριση να μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Όμως μέχρι εκεί. Δεν είμαστε προπονητές, ούτε γνωρίζουμε τα πλήρη δεδομένα φυσικής κατάστασης, επιβάρυνσης και τακτικής προετοιμασίας που υπάρχουν εσωτερικά στην ομάδα.
Είναι εύκολο, μετά από μια ήττα, να οδηγούμαστε σε μηδενισμό. Είναι εύκολο να απαξιώνουμε πρόσωπα και επιλογές. Αλλά αυτό δεν συνιστά σοβαρή ποδοσφαιρική προσέγγιση. Η φετινή ΟΜΟΝΟΙΑ έχει αποδείξει ότι διαθέτει ποιότητα, βάθος και αγωνιστική ταυτότητα.
Δεν έγιναν όλα σωστά στο ντέρμπι, όμως δεν διαγράφονται όλα όσα χτίστηκαν. Η ομάδα βρίσκεται στο +6 από τον δεύτερο. Αυτό δεν είναι σύμπτωση· είναι αποτέλεσμα δουλειάς, πλάνου και συνέπειας. Ο Μπεργκ έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι ξέρει να διαχειρίζεται κρίσιμες περιόδους και να παρουσιάζει σύνολα με πειθαρχία και χαρακτήρα.
Η κριτική είναι θεμιτή όταν είναι τεκμηριωμένη. Η εσωστρέφεια και η ισοπέδωση, όμως, μόνο κακό κάνουν. Και κυρίως, χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει. Ακολουθούν δύο εξίσου κρίσιμα παιχνίδια, με πρώτο την απαιτητική αποστολή στην Κροατία για την ευρωπαϊκή πρόκριση.
Εκεί χρειάζεται συγκέντρωση, ενότητα και καθαρό μυαλό. Η σεζόν κρίνεται τώρα. Στηρίζουμε, λοιπόν, χωρίς παρωπίδες αλλά και χωρίς υπερβολές. Με αυτοκριτική όπου χρειάζεται, με απαιτήσεις υψηλές, αλλά και με πίστη σε αυτή την ομάδα. Γιατί έχει αποδείξει ότι μπορεί να αντιδρά. Και τώρα είναι η στιγμή να το κάνει ξανά.
