Ο Φράνσις Ουζόχο βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο της κριτικής, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα με τρόπο αυστηρό και μηδενιστικό.
Είναι δεδομένο πως σε κάποια παιχνίδια υπέπεσε σε λάθη και φέρει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί — κάτι που αποτελεί μέρος της θέσης του τερματοφύλακα, μιας θέσης όπου κάθε λάθος κοστίζει και φαίνεται περισσότερο. Πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στην σκιά του τεράστιου Φάμπι…
Αναμφίβολα, η σύγκριση με τον Φαμπιάνο είναι αναπόφευκτη, αλλά και άδικη. Ο Βραζιλιάνος γίγαντας έχει αποδείξει την αξία του μέσα στα χρόνια, αποτελώντας σημείο αναφοράς για την ομάδα, και η απουσία του λόγω τραυματισμού είναι αισθητή. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι σωστό να χρησιμοποιείται ως μέτρο σύγκρισης σε κάθε φάση, καθώς πρόκειται για διαφορετικούς τερματοφύλακες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και πορεία.
Ο Ουζόχο έχει αδυναμίες, κυρίως σε θέματα σταθερότητας και συγκέντρωσης, που καλείται να βελτιώσει. Την ίδια ώρα όμως, χρειάζεται στήριξη και εμπιστοσύνη, ειδικά σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την ΟΜΟΝΟΙΑ.
Στην τελική ευθεία της σεζόν, το ζητούμενο δεν είναι η υπερβολική κριτική, αλλά η ενότητα και η στήριξη προς όλους όσοι φορούν τη φανέλα της ομάδας. Και ο Ουζόχο είναι ένας από αυτούς.
