Αυτά που είδαμε τις τελευταίες ώρες δεν είναι απλά μεμονωμένα περιστατικά· είναι ξεκάθαρο καμπανάκι κινδύνου. Η ρατσιστική επίθεση προς τον Κουλιμπαλί στα ΜΚΔ από οπαδό του Αποέλ, αλλά και το περιστατικό με τον ναζιστικό χαιρετισμό που προηγήθηκε, δεν μπορούν και δεν πρέπει να προσπεραστούν.
Η καταδίκη από την ΚΟΠ και τον ΠΑΣΠ ήταν το αυτονόητο. Όμως το ζήτημα δεν εξαντλείται στις καταδίκες. Το πραγματικό ζητούμενο είναι να γίνει επιτέλους αντιληπτό ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν καμία θέση ούτε στα γήπεδα ούτε στην κοινωνία.
Δεν έχει σημασία ποια ομάδα υποστηρίζει ο καθένας. Όταν ξεπερνιούνται τα όρια και περνάμε σε ρατσιστικές συμπεριφορές ή σύμβολα μίσους, τότε δεν μιλάμε για οπαδισμό, αλλά για κάτι πολύ πιο επικίνδυνο που αφορά όλους.
Είναι αντιφατικό, την ίδια στιγμή που ομάδες όπως η ΟΜΟΝΟΙΑ, ο Αποελ και συνολικά οι σύλλογοι του πρωταθλήματος στηρίζονται σε ποδοσφαιριστές διαφορετικών εθνικοτήτων και χρωμάτων, να υπάρχουν φωνές που στοχοποιούν και προσβάλλουν αυτούς τους ίδιους αθλητές που δίνουν τα πάντα στο γήπεδο.
Η ευθύνη είναι συλλογική: ομάδες, αρχές, αλλά και φίλαθλοι. Όσο τέτοιες συμπεριφορές δεν απομονώνονται έμπρακτα, τόσο θα επαναλαμβάνονται.
Το μήνυμα πρέπει να είναι καθαρό, χωρίς «ναι μεν αλλά»:
Ρατσισμός, φασισμός και βία δεν έχουν θέση στο ποδόσφαιρο. Ούτε σήμερα, ούτε ποτέ.
Του Παναγιώτη Τούμπα
