Η μεταγραφική περίοδος συχνά συνοδεύεται από ανυπομονησία. Ο κόσμος θέλει να βλέπει κινήσεις να ολοκληρώνονται νωρίς, το ρόστερ να κλείνει γρήγορα και την ομάδα να παρουσιάζεται όσο το δυνατόν πιο έτοιμη από τα πρώτα στάδια της προετοιμασίας.
Η περσινή σεζόν, ωστόσο, υπενθύμισε ότι οι πιο σημαντικές προσθήκες δεν είναι πάντοτε εκείνες που πραγματοποιούνται πρώτες. Αντιθέτως, οι δύο ποδοσφαιριστές που εξελίχθηκαν σε σημεία αναφοράς για την ΟΜΟΝΟΙΑ, ο Μαέ και ο Τάνκοβιτς, αποκτήθηκαν προς το τέλος της μεταγραφικής περιόδου. Ο πρώτος ανακοινώθηκε στις 27 Αυγούστου και ο δεύτερος στις 9 Σεπτεμβρίου, όταν αρκετοί θεωρούσαν ότι το μεγαλύτερο μέρος του σχεδιασμού είχε ήδη ολοκληρωθεί.
Η παρουσία τους στο γήπεδο απέδειξε ότι η ουσία δεν βρίσκεται στο πότε θα γίνει μια μεταγραφή, αλλά στο πόσο μπορεί να ανεβάσει το επίπεδο της ομάδας. Και στις δύο περιπτώσεις, η ΟΜΟΝΟΙΑ περίμενε, δούλεψε τις επιλογές της και τελικά δικαιώθηκε από το αποτέλεσμα.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο συμπέρασμα ενόψει της φετινής μεταγραφικής περιόδου. Η διοίκηση και το ποδοσφαιρικό τμήμα έχουν ήδη δείξει ότι δεν λειτουργούν με γνώμονα την πίεση της στιγμής ή την ανάγκη για εντυπωσιασμό. Αν κρίνουν ότι μια περίπτωση αξίζει την αναμονή, είναι διατεθειμένοι να περιμένουν μέχρι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να ολοκληρωθεί.
Φυσικά, κάθε ομάδα επιθυμεί να έχει όσο το δυνατόν περισσότερους ποδοσφαιριστές διαθέσιμους από νωρίς. Όμως όταν ο στόχος είναι να έρθουν παίκτες που μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά και να ανεβάσουν το επίπεδο της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, τότε η υπομονή πολλές φορές αποτελεί μέρος της διαδικασίας.
Άλλωστε, η περσινή εμπειρία απέδειξε ότι ορισμένες από τις καλύτερες μεταγραφές δεν γίνονται απαραίτητα πρώτες. Γίνονται σωστά. Και αν χρειαστεί η ΟΜΟΝΟΙΑ να περιμένει ξανά για ποδοσφαιριστές που μπορούν να την οδηγήσουν σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο, όλα δείχνουν ότι θα το πράξει χωρίς δισταγμό.
