Η ΟΜΟΝΟΙΑ ήταν από τις ομάδες που τα τελευταία χρόνια δεν δίστασαν να ασκήσουν δημόσια και έντονη κριτική στον τρόπο λειτουργίας της ΚΟΠ, αλλά και στις αποφάσεις του Αθλητικού Δικαστή.
Με ανακοινώσεις, τοποθετήσεις και ξεκάθαρες θέσεις, ζήτησε πολλές φορές αλλαγές στη φιλοσοφία και στον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης στο κυπριακό ποδόσφαιρο.
Κι όμως, όπως φαίνεται, τίποτα δεν αλλάζει. Οι πληροφορίες για τη συνέχιση της παρουσίας των ίδιων προσώπων, Αριστοτέλη Βρυωνίδη και Στέλιου Νικολάου, στα νέα δικαστικά σώματα μόνο ως μήνυμα ανανέωσης δεν μπορούν να εκληφθούν. Αντί για νέα πρόσωπα, διαφορετικές προσεγγίσεις και μια προσπάθεια αποκατάστασης της εμπιστοσύνης, επιλέγεται για ακόμη μία φορά η γνωστή συνταγή της ανακύκλωσης.
Για όσους περίμεναν ότι η νέα εποχή στην ΚΟΠ θα συνοδευόταν και από ουσιαστικές τομές, η πραγματικότητα προσγειώνει απότομα. Οι φωνές διαμαρτυρίας που ακούστηκαν τα προηγούμενα χρόνια μοιάζει να μην λήφθηκαν ποτέ υπόψη, σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Η αίσθηση που δημιουργείται είναι πως, όσα κι αν ειπωθούν, όσες ενστάσεις κι αν κατατεθούν από σωματεία ή παράγοντες, οι αποφάσεις λαμβάνονται σε μια διαφορετική… συχνότητα. Και όταν το αποτέλεσμα είναι να παραμένουν σχεδόν τα ίδια πρόσωπα στις ίδιες νευραλγικές θέσεις, δύσκολα μπορεί κάποιος να μιλήσει για πραγματική αλλαγή.
Τελικά, αν κάτι δείχνει να λειτουργεί με απόλυτη συνέπεια στο κυπριακό ποδόσφαιρο, αυτό είναι η διαχρονική προτίμηση στη συνέχεια αντί της ανανέωσης. Οι καρέκλες αλλάζουν ταμπέλα, όχι απαραίτητα και τους ανθρώπους που τις καταλαμβάνουν.
