Η αποχώρηση των Ράιαν Μαέ και Σεμέδο αφήνει αναμφίβολα ένα σημαντικό κενό στην επιθετική παραγωγή της Ομόνοιας.
Οι δύο ποδοσφαιριστές αποτέλεσαν τα βασικά σημεία αναφοράς στο επιθετικό παιχνίδι της περσινής ομάδας, συνδυάζοντας σχεδόν 50 γκολ και περισσότερες από 20 ασίστ σε όλες τις διοργανώσεις.
Παρόλα αυτά, η πραγματικότητα του σύγχρονου ποδοσφαίρου δείχνει πως δεν μπορείς να χτίζεις τον προγραμματισμό σου με στόχο να βρεις δύο παίκτες που θα επαναλάβουν ακριβώς αυτούς τους αριθμούς. Ποδοσφαιριστές με τέτοια παραγωγικότητα είναι σπάνιοι και, όταν υπάρχουν, κοστίζουν πολύ ακριβά. Είναι, λοιπόν, πιο ρεαλιστικό να περιμένει κανείς ότι η Ομόνοια θα αναζητήσει διαφορετικές λύσεις και όχι δύο… κλώνους των Μαέ και Σεμέδο.
Εκεί ακριβώς μπαίνει ο ρόλος του Χένινγκ Μπεργκ. Ο Νορβηγός τεχνικός έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να προσαρμόζει το παιχνίδι της ομάδας του ανάλογα με το διαθέσιμο υλικό, χωρίς να εξαρτάται από έναν ή δύο ποδοσφαιριστές. Η φιλοσοφία του βασίζεται στην ομαδική λειτουργία, στον πλουραλισμό και στη συμμετοχή πολλών παικτών στο δημιουργικό και εκτελεστικό κομμάτι.
Οι κινήσεις που έχουν ήδη γίνει, με την απόκτηση του Μοντνόρ και την επιστροφή του Ανδρόνικου Κακουλλή, δείχνουν αυτή τη λογική. Παράλληλα, η αναμενόμενη ενίσχυση με έναν πρωτοκλασάτο επιθετικό και ακόμη έναν μεσοεπιθετικό αναμένεται να αυξήσει ακόμη περισσότερο τις επιλογές του Μπεργκ.
Το ζητούμενο δεν είναι να βρεθούν δύο ποδοσφαιριστές που θα πετύχουν μόνοι τους 50 γκολ. Το ζητούμενο είναι αυτά τα γκολ να μοιραστούν σε περισσότερους παίκτες. Να σκοράρουν οι επιθετικοί, τα εξτρέμ, οι μέσοι που πατούν περιοχή και γενικότερα να υπάρχει μεγαλύτερη κατανομή της παραγωγής στην ομάδα.
Η περσινή εικόνα αποτελεί ήδη ένα δείγμα γραφής. Η Ομόνοια είχε 19 διαφορετικούς σκόρερ σε όλες τις διοργανώσεις, στοιχείο που αποτυπώνει ξεκάθαρα τη φιλοσοφία του Μπεργκ. Ο Νορβηγός δεν στηρίζεται αποκλειστικά στις ατομικές εμπνεύσεις, αλλά επιδιώκει μια ομάδα που δημιουργεί και απειλεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
Σίγουρα, η ποιότητα των Μαέ και Σεμέδο δεν αντικαθίσταται εύκολα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η Ομόνοια είναι καταδικασμένη να χάσει την επιθετική της δυναμική. Αντίθετα, μέσα από τη σωστή στελέχωση του ρόστερ και τη συλλογική λειτουργία που χαρακτηρίζει τις ομάδες του Μπεργκ, έχει κάθε δυνατότητα να καλύψει το κενό, όχι με έναν ή δύο πρωταγωνιστές, αλλά μέσα από τη συνεισφορά ολόκληρης της επιθετικής γραμμής.
